Jan Haegeman

Verhuisd

De webpagina's werden inmiddels al een tijdje verhuisd naar HIER.

2009-06-12 - REACTIES(0)


Persona non grata

Uw dienaar heeft precies weer tegen een aantal schenen gestampt de jongste weken… En dat allemaal omdat ik de verdediging van de Brakelse nonnetjes heb opgenomen in de polemiek die ontstaan is rond hun eigen kloosterkapel. Ik herhaal even de grote lijnen voor de lezers die minder op hoogte zijn van de laatste ontwikkelingen inzake religieus on(t)roerend goed.

Reeds in 2006 schreef ik op de toen nogal veelbesproken website “Waar is de burgemeester” dat de kapel jammerlijk onder de sloophamer dreigde te gaan. Ik deed daarbij een oproep aan het gemeentebestuur om in actie te treden en te onderzoeken of men er geen cultuurzaal kon van maken. Enige tijd geleden, in de aanloop naar de Open Monumentendag werden ook de werkgroepen Open Monumenten en Cultureel Erfgoed (beiden met dezelfde voorzitter) wakker en hielden zowaar een warm pleidooi om de kapel te bewaren. Allé, warm, ’t is te zien hoe ge dat bekijkt natuurlijk. Ikzelf vond de toonaard nogal antipathiek maar dat zal wel aan mij liggen zeker. Al vermoed ik dat het feit dat ik zelfs vanuit het Waasland telefoon kreeg van een uitgeweken Brakelse zuster om me te bedanken voor m’n lezersbrief enigszins mijn stelling ondersteunt. ’t Werd er alleszins niet beter op nadat de zusters, na de provocaties van voormelde werkgroepen, besloten om hun kapel niét open te zetten voor de Open Monumentendag. Dat is natuurlijk spijtig, want die kapel is écht wel een Brakels topstuk, maar een mens mag toch zelf nog beslissen wie hij over zijn dorpel laat komen, toch?

Ridderlijk als ik ben neem ik graag de verdediging op van de alleenstaande vrouwen en de wezen (enfin, iets liever van de alleenstaande vrouwen dan van de wezen) en ik schreef dus een lezersbriefje over de problematiek naar De Beiaard (zie ook m’n vorig blogbericht). Daarin wees ik erop dat het weinig nut heeft om (belastings- of privaat) geld in de conservering van een gebouw te stoppen zonder dat dit gebouw enige functie heeft of krijgt. De zusters kunnen de kapel namelijk niet meer gebruiken en de burgemeester liet weten niet geïnteresseerd te zijn in het gebouw. Ik heb er natuurlijk ook fijntjes op gewezen dat de liberale heerschappen die de werkgroepen bevolken enerzijds mee roepen om de bewaring van het gebouw maar binnen de paarse bestuursploeg de andere kant opkijken (wat men in andere omstandigheden “hypocriet” zou noemen maar als er liberalen betrokken zijn is dat gewoonweg een pleonasme). Met andere woorden: de nonnetjes moeten het zelf maar oplossen! Gemakkelijk is dat.

M’n lezersbrief is blijkbaar (hoewel niet geheel onverwacht) in het verkeerde keelgat geschoten en er volgde een antwoord van de voorzitter van beide voormelde werkgroepen. Hoera! Mijn bijdragen worden wel degelijk gelezen. Zij het precies door een (blauw) gekleurde bril. In z’n antwoord verweet de mens mij zowaar politiek te bedrijven op kap van de zusters (noteer m'n flauwe woordspeling) wat nogal bij de haren gesleurd is, maar elk zijn gedacht. Ingaan op de kern van de zaak, dat als die kapel moet bewaard blijven voor het nageslacht (van de Brakelaars, ik vermoed dat de zusters er geen hebben) het de gemeente is die moet tussenkomen en dat men de verantwoordelijkheid niet zomaar op de zusters mag afschuiven, dat was er vreemd genoeg niet bij. Ik heb dus nog maar eens een briefje geschreven om enige verheldering te brengen. U kan het (hopelijk) lezen in De Beiaard of via deze pagina.

Ook in de OCMW-raad ben ik niet altijd even graag gezien. Toen op de vorige raad twee leden van de raad van beheer van het rusthuis Najaarszon moesten worden verkozen, was ondergetekende uiteraard kandidaat. Met twee te verkiezen plaatsen, waarbij elk raadslid één stem krijgt en er 6 raadsleden van de meerderheid zijn (V(?)LD en sp.a) en 3 van de oppositie (CD&V/N-VA) komt men daarbij, de logica in acht genomen, uit op een staking van stemmen tussen 3 kandidaten met elk 3 stemmen. De OCMW-wet bepaalt dat in zo’n geval het jongste lid voorrang krijgt: ik dus… Herinner u dat dit eerder al eens problemen stelde bij het begin van deze legislatuur, bij de samenstelling van het “Vast Bureau” (zowat het dagelijks bestuur van het OCMW). Toen losten V(?)LD en sp.a dit creatief op door éérst twee piepjonge raadsleden te verkiezen/misbruiken in de OCMW-raad, hen vervolgens lid te maken van het “Vast Bureau”, die vervolgens weer laten ontslag nemen en te laten opvolgen door twee oudere raadsleden, waardoor ik geen deel kon uitmaken van het Vast Bureau (de foefelarij werd uitgevoerd in kader van “goed bestuur”, aldus de sp.a-voorzitter). Deze keer had men dat echter allemaal een beetje over het hoofd gezien… Toen we aan de stemming mochten beginnen viel de doorluchtige OCMW-voorzitter z’n frank… indien de stemming zou plaatsvinden zou diene van den N-VA in de raad van beheer van het rusthuis komen in plaats van een extra liberaal… Na tien minuten van besluiteloosheid heb ik dan maar zelf voorgesteld om even buiten te gaan en de meerderheid de kans te geven even te overleggen (ik kon het echt niet meer aanzien). Toen Lisbet, Julien en ikzelf weer binnenkwamen stelde de voorzitter voor om de stemming te verdagen. De aandachtige volger van m’n webstek weet hoe inschikkelijk ik me opstel tegenover de liberalen en onze fractie heeft zich uiteraard dan ook akkoord verklaard met de verdaging.

De OCMW-voorzitter heeft zich vervolgens rot gezocht naar een uitweg om me buiten te houden, zelfs geprobeerd om een wig te drijven in het kartel (maar CD&V en N-VA krijgen ze in Brakel niet zo rap uit elkaar, daarvoor is de wederzijdse loyauteit te groot). Uiteindelijk vond voorzitter Flamand er niet beter op om de nieuwe vergadering en de verkiezing te plaatsen op een tijdstip waarop ik normaal gezien nog aan het werk ben in Brussel (afgelopen woensdag om 16u…). Indien één van de raadsleden van CD&/N-VA zou ontbreken op de vergadering, lag de weg namelijk open naar twee liberale vertegenwoordigers in de raad van beheer. Ik beschik niet over een escorte waarmee ik, in tegenstelling tot andere Brakelse politici in tegenrichting over de N8 naar Brakel kan sjezen, maar gelukkig bestaat er voor sukkelaars zoals ik iets als “politiek verlof”, waarvan ik tot dan nog nooit gebruik maakte. Afgelopen woensdag dus wel… en uiteindelijk bleek het de liberale fractie te zijn die onvolledig was, niet die van CD&V/N-VA. Gevolg, diene van de N-VA werd dan tóch verkozen in de raad van beheer van het rusthuis (waar hij overigens, om alle slechte karakters voor te zijn, geen euro extra mee verdient)…

2008-10-09 - REACTIES(0)


Judas is Jezus niet

Alweer een jolige boel op de jongste gemeenteraad, iedereen bleek dikke maatjes. Zelfs schepen De Mets en CD&V-voorzitter De Tant toonden zich de beste vrienden: ze waren zelfs samen op de lappen geweest, zo mochten wij enigszins onthutst vernemen. Enkel het kinderachtige gedrag van onze teerbeminde burgervader, die uw dienaar andermaal ostentatief de hand weigerde (nu ja, niet dat ik daar echt zit op te wachten) viel wat uit de toon maar dat mocht de pret niet drukken. Zelfs het Vlaams Blok liet zich van zijn beste kant zien en kwam zowaar, het moet gezegd, met een goed voorstel op de proppen. Met het idee om eenrichtingsverkeer in te voeren op het marktplein bewijst de donkerbruine vriendenclub dat ze heeeeeeeeeeeel af en toe ook wel eens constructief kunnen zijn. Wie durft beweren dat de verkeerssituatie op de Markt momenteel niet chaotisch is?

Heel wat minder jolig ging het er de voorbije dagen aan toe op het partijhoofdkwartier waar alle zeilen moesten bijgezet. Daar waar er normaal gezien 700 à 800 mensen opdagen voor een N-VA-congres (en er dus ook nu een zaal gereserveerd werd van ‘amper’ 900 man (en vrouw)) liepen er maar liefst 1.200 vóórinschrijvingen binnen. Een ongezien record, zelfs de Volksunie verzamelde in haar glorietijd nooit zoveel volk (uiteindelijk bleken er zelfs 1.600 congresgangers op te dagen!). Nu ja, organisatorisch kwam alles, mits behulp van enkele grote projectieschermen buiten de zaal, gelukkig best wel in orde, maar kartelsgewijs begon het hoe langer hoe meer te stinken op “De Barricade”.

Leterme, u weet wel, die man die de Vlaamse regering verliet omdat hij perse federaal een grote staatshervorming wou gaan realiseren, slaagde er in om de communautaire problemen te versassen naar z’n Vlaamse collega Peeters. Laatstgenoemde trapte met ogen open in de val van de Ieperse geitenboer*. De door Peeters aangekondigde “dialoog van gemeenschap tot gemeenschap” hoefde daarom geen slag in het water te worden maar dat vereiste wél de nodige garanties van de Franstaligen dat men niet opnieuw aan schijnonderhandelingen zou beginnen zonder intentie tot slagen, zoals dat de afgelopen 15 maanden het geval was. Het was dan ook wachten op het rapport van de drie bemiddelaars. Het door hen geproduceerde velletje papier bleek echter dermate inhoudsloos dat enkel idioten zichzelf nog kunnen wijsmaken dat hiermee voldoende garanties werden geleverd om niét in dezelfde praatbarak te belanden als de voorbije maanden. Het werd dan ook al snel duidelijk wat het voorstel van het partijbestuur aan het partijcongres zou zijn: geen deelname aan de communautaire dialoog en niet langer steun verlenen aan deze anti-Vlaamse federale regering. Men wordt tenslotte geconfronteerd met een eerste minister die tot twee keer toe zijn woord breekt: zowel als Vlaams minister-president als federaal premier beweerde de man een grote staatshervorming te willen realiseren. Het werd/wordt twee keer noppes. Niet meer dan logisch dat men daar niet langer steun kan aan geven. Een bruisend en erg strijdbaar ledencongres ging met een overweldigende meerderheid meerderheid van 99% akkoord met het voorstel van het partijbestuur. Wel werd door quasi iedereen, een enkele idioot uitgezonderd, de wil uitgesproken om alles in het werk te stellen om het kartel samen te houden.

Kris Peeters besliste daar echter anders over. Deels voor het kapblok gezet door de premier en deels voortgestuwd door z’n eigen ongebreidelde ambitie en bovendien flink aangespoord door het paarse clubje loog de Vlaamse minister-president z’n eigen partijbestuur voor over “spijkerharde” garanties van de Franstaligen en koos voor de vlucht vooruit. De N-VA werd, tegen de wil van heel wat goed menende CD&V’ers in, in oude CVP-stijl geslachtofferd aan het liberale kartel VLD-MR-FDF. Politicoloog Carl Devos zat er dan ook flink naast toen hij Peeters bij diens gastcollege aankondigde als “Jezus”. Maar van een vrijzinnige kan men uiteraard verwachten dat hij Jezus en Judas gemakkelijk door elkaar klutst.

Uiteraard rust de hoop van veel N-VA’ers op het CD&V-congres van komende zaterdag om de kuiperijen van Peeters en Leterme ongedaan te maken. Ikzelf geloof echter niet meer dat daar enig beterschap zal optreden, daarvoor is het te laat, het kwaad is geschied en CD&V kan m.i. niet meer terug. In plaats van vrijwillig één kopstuk, Leterme, te slachtofferen, en de partij te redden, meer zelfs, eens en vooral geloofwaardig te maken, rijdt de CD&V zichzelf in kamikazestijl verder in de vernieling en zal op 9 juni 2009 worden geconfronteerd met de ondergang van twéé kopstukken, Leterme én Peeters, en de partij met hen. Het zij zo.

In Brakel blijft de samenwerking, wat mij betreft, niettemin bestaan. We werken hier heel goed samen en Brussel is Brakel niet. Tenslotte doen de liberalen op Brakels vlak ook net het omgekeerde van op nationaal vlak: nationaal tégen overheidsbedrijven en tégen hoge belastingen, in Brakel vóór overheidsbedrijven en vóór hoge belastingen…

* Lezers die menen dat ik nu plots harde taal spreek aan het adres van Leterme daag ik uit om deze pagina’s eens te doorwroeten en uit te zoeken waar ik me wel positief heb uitgelaten over deze ruggengraatloze figuur. Men zal merken dat hem nooit heb vertrouwd (en terecht, zo blijkt nu), in tegenstelling tot veel andere CD&V’ers die ik wel m’n vertrouwen heb gegeven (en die ik voorlopig nog even het voordeel van de twijfel geef).

** Om nog even terug te komen op m’n vorig stukje, over de perikelen rond de kapel van de Zusters van Mariae. Ik heb daarover een lezersbrief verstuurd die u HIER KAN NALEZEN.

2008-09-24 - REACTIES(0)


Bouwperikelen

Goed, goed, ik beken: ik heb deze pagina’s veel te lang verwaarloosd. Er zijn zelfs liberalen die al ongerust werden. Met m’n verhuiswerkzaamheden (van Opbrakel terug naar Nederbrakel) had ik echter een (tamelijk) geldig excuus. Maar eigenlijk moet ik in alle eerlijkheid toegeven dat ik het nodig had om de politiek even te laten voor wat het was. Kwestie van de batterijen weer eens grondig op te laden want m’n bobijntje was zo goed als af. Maar kijk: de zomer is voorbij en ik sta weer paraat om er in te vliegen. Te beginnen komende zondag op het N-VA-congres waar het er ongetwijfeld warmpjes zal aan toe gaan! Ik zal alleszins m'n best doen om de komende maanden weer wekelijks, of op zijn minst toch tweewekelijks, een nieuw stukje te publiceren.

Met de gemeenteraadszitting van vanavond, schiet men ook in Brakel weer uit de startblokken. Eens zien of onze heren en dame van het schepencollege de voorbije zomer in enige mate wijzer zijn geworden. Ik heb in juli en augustus alleszins kunnen vaststellen dat er ondanks veel goeie wil bij onze heren (en dame) bestuurders (met uitzondering dan van die onverlaten die tegen wil en dank een OCMW-strijkwinkel willen, die ontegensprekelijk van slechte wil moeten zijn) er toch heel wat amateurisme blijft bij de uitwerking (van niettemin soms goede ideeën). Een aantal voorbeelden: de herbeplanting van de Nederstenkouter (goed idee) met ongeschikte planten op een klimatologisch verkeerd moment (slechte uitwerking), de heraanleg van de uitstervende Stationsstraat (goed idee) die té lang aansleept (slechte uitwerking), de uitbreiding van de parking aan de Tirse (goed idee) waarvan de openbare verlichting nog steeds niet werd geïnstalleerd (slechte uitwerking) met alle veiligheidsproblemen vandien. Nu ja, wij reizen om te leren nietwaar en de vraag is maar zeer of ik het zoveel beter zou doen mocht ik het zelf voor het zeggen hebben… (ter attentie van paarse lezers en lezeressen: voorgaande vraag was louter retorisch, ge moet er dus niet op antwoorden want mijn censuurknop werkt nog niet goed :-) ). Er zijn trouwens ook heel wat goed gelukte verwezenlijkingen (bv. de prachtig heraangelegde Hayestraat) maar ’t is het trieste lot van de politiek dat goede zaken vaak veel minder interessant blijken dan slechte. Dat neemt niet weg dat de werken in de Stationsstraat (en de Geraardsbergsestraat, maar dat ligt niet in handen van het gemeentebestuur) nu toch dríngend moeten worden afgerond. “Il faut souffrir pour être beau” zegt het spreekwoord maar nog eens een winter in de modder betekent de definitieve doodsteek voor de handelaars aldaar. Idealiter worden de werken ten laatste voor de wintersolden afgerond en wordt de straat dan “feestelijk” geopend, zodat er voldoende publieke aandacht naartoe gaat.

Niet alleen in de Stationsstraat en de Geraardsbergsestraat sukkelen ze met bouwperikelen; ook in de Kasteelstraat hebben ze er last van. “Ze” dat zijn in dit geval de Brakelse Zusters van Maria. Hun plannen om de kloosterkapel te slopen stuiten op hevig verzet van de werkgroep Cultureel Erfgoed. Nu ben ik het er absoluut mee eens dat die kapel een waardevol gebouw is, maar de wijze waarop de voormelde werkgroep een “heksenjacht” voert tegen de nonnetjes, is echt beneden alle peil. Men moet zich toch maar eens durven afvragen of men een eigenaar kan verplichten om de peperdure herstellings- en onderhoudswerken uit te voeren aan een gebouw die voor die eigenaar geen meerwaarde oplevert, waar men, indien de kapel beschermd wordt, mogelijk zelfs geen steen mag aan veranderen... Indien men die kapel wil behouden (waar ik tot op zekere hoogte ook wel voorstander van ben, dat kon men hier vroeger al lezen), dan moet óf de overheid (die niet geïnteresseerd is) of één of andere goedmenende vzw (wat houdt de mensen van de werkgroep Cultureel Erfgoed tegen?) met geld over de brug komen. Maar dat is blijkbaar niet het geval. Enfin, het is niet aan mij om de verdediging van de zusters op te nemen: of de nonnetjes nu gelijk hebben of niet om die kapel af te breken, daar draait het niet eens om. Het gaat mij wel om de kinderachtige wijze waarop de werkgroep Cultureel Erfgoed de jongste weken een hetze ontketende als zouden de zusters halve, om niet te zeggen hele criminelen zijn. Enig respect voor mensen die hier in en vanuit Brakel al meer dan honderd jaar, zelfs in de tijd toen daartoe nauwelijks kansen en ondersteuning waren, voor deftig onderwijs zorg(d)en, die zich op allerlei vlakken dienstig maakten voor onze gemeente (óók cultureel, met bv. de voorloper van onze openbare bibliotheek!) is daarbij blijkbaar niet mogelijk. In plaats van rustig en hoffelijk te blijven, te overleggen, samen een bevredigende oplossing te zoeken, vindt men het nodig om opruiende pamfletten en krantenartikels te verspreiden. Maar goed, ik zal wel een ouderwetse zak zijn zeker? Ik hoop alleen dat indien de kruisvaarders van de voornoemde werkgroep hun slag thuishalen, ze dan ook wekelijks de misdiensten in de kapel bijwonen…

2008-09-15 - REACTIES(0)


Vakantie

Lieve bezoekers,

Gelieve me te verontschuldigen voor de relatieve inactiviteit de jongste weken. De vakantieperiode en verhuiswerkzaamheden nopen me ertoe mijn bijdragen op deze pagina’s voorlopig wat te beperken. Wat helemaal niet wil zeggen dat ik stilzit.

Vorig weekend mocht ik bijvoorbeeld de fel gesmaakte 11 juli-toespraak van Walter Baeten, in ons eigen gemeentehuis, aanhoren. Hoewel, gesmaakt,… onze burgemeester liet duidelijk verstaan dat hij het niet eens was met de nochtans heldere en realistische analyse van de IJzerbedevaartvoorzitter. Zonder te vervallen in clichés of oubollig emotioneel nationalisme, wist Baeten de vinger op de wonde te leggen. Onze burgemeester toonde met z’n opmerkingen enkel andermaal aan nog steeds vastgeroest te zitten in een negentiende eeuws denkpatroon. Wie is hier eigenlijk de conservatief?
Desondanks viel het mij op dat er op het liberale stamlokaal ‘Liberty’ een fiere Vlaamse Leeuw wapperde, mét zwarte nagels en zwarte tong (getongd en geklauwd van sabel heet dat dan).

De gemeenteraad van maandag liet ik voor een keertje aan mij voorbij gaan, de agenda was dan ook uiterst licht. Intussen vernamen we wel dat op de gemeenteraad werd beslist om de rijrichting in de Watermolenstraat tussen de Brandweerkazerne en de Beekstraat om te keren, kwestie van het doorgaand verkeer aan te sporen de Rondweg te nemen. Dat lijkt me alleszins een goed idee (ik betrap mezelf erop ook geregeld de Watermolenstraat te nemen om via de Neerstraat en Hoogstraat naar het Rondplein te rijden). Ideaal lijkt me indien men dan ook het verkeer van de Beekstraat rechtstreeks zou kunnen laten aansluiten op de Rondweg (nu staan er haaientanden met de Brusselsestraat) en het verkeer van de Brusselsestraat, komende vanuit het centrum, te doen halt houden voor de Beekstraat.

Dinsdag werd er zowaar een spoedvergadering belegd van de OCMW-raad. Na enkele weken van illegale handel besloot OCMW-voorzitter Flamand om de OCMW-strijkwinkel te legaliseren. Daartoe werden de eerdere beslissingen omtrent de strijkwinkel vernietigd en werden wij in kennis gesteld van een behoeftenonderzoek waartoe de purperen meerderheid had bevolen. Op basis van dit zeer matige onderzoek (waarvoor zowat 4.500 euro werd opgehoest) besloot de meerderheid met een nieuwe beslissing om tóch een gemeentelijke strijkwinkel te openen (legaal dit keer)(volgt u nog?). ’t Spreekt voor zich dat CD&V en N-VA tegen stemden. Het blijft m.i. namelijk draaien om het beconcurreren van particuliere handelaars met belastingsgeld. Zélfs de eigen partij van schepen Flamand is tegen zo’n praktijken. Getuige dit persbericht van Geraardsbergs OCMW-voorzitter en kamerlid Guido De Padt (omtrent de oprichting van een parkeerbedrijf met overheidsgeld). Uit het behoeftenonderzoek blijkt m.i. ook niét dat er in Brakel nóód is aan een strijkwinkel, wél dat er opportuniteiten zijn voor een tweede strijkwinkel, wat natuurlijk iets helemaal anders is. Eén van de argumenten is bv. dat met een tweede strijkwinkel er een neerwaartse druk komt op de prijzen van de Grijkoort-strijkwinkel, wat in een échte concurrentie maar eerlijk zou zijn, maar niét in een systeem waarbij de overheid een speler is. Uitgaande van een dergelijke redenering zou de gemeente er bv. beter aan doen een gemeentelijk pompstation op te zetten. Overigens: de opportuniteiten voor een tweede strijkwinkel zijn volgens de voormelde studie slechts voor zover deze strijkwinkel zich richt op onze buurgemeenten Zwalm en Horebeke… Wordt nog maar eens vervolgd.

Diezelfde avond nog kwam de nationale politiek andermaal onder hoogspanning te staand ’t Ziet er naar uit dat we één van de woeligste “nationale” feestdagen in de Belgische geschiedenis tegemoet gaan. Eens kijken wat Berre nog uit zijn mouw weet te schudden tijdens zijn toespraak…

2008-07-18 - REACTIES(0)


[1][2][3][>>]